آلودگیهوای «تهران۱۴۰۲» برخلاف مشاهدات تهرانیها و حس عمومی در شهر، کاهش پیدا کرد؛ اما رمزگشایی از «کیفیت کاهش آلودگی» و همچنین «عامل کاهنده ذرات سمی معلق در آسمان» مهمتراز افتوخیز روزهای «قرمز» و «سبز» هوای پایتخت است. سال گذشته تعداد روزهای «پاک» یا همان «سبز» در تهران از ۳روز سال۱۴۰۱ به ۱۰روز افزایش پیدا کرد و در مقابل، تعداد روزهای «ناسالم» یا «قرمز» از ۳۴روز به ۱۲روز کاهش یافت؛ این تحول نسبی در کیفیت بسیار پایین هوای پایتخت ناشی از افت ۱۴درصدی غلظت ذرات معلق (pm۲.۵) بوده است. ظاهر این آمارهای رسمی «گذار اولیه تهران از بحران آلودگی» را بیان میکند اما واقعیت، این نیست. بررسیهای «دنیایاقتصاد» از دادههای رسمی مرتبط با کیفیت هوای تهران حاکی است، کاهش هرچند خفیف ذرات معلق به «مدیریت ترافیک» و «کاهش تردد خودروها» یا «بهبود سوخت نیروگاهها و صنایع اطراف پایتخت» ارتباطی نداشته است. آنچه روزهای «پاک» تهران را افزایش داده، «جریان باد» بوده است؛ بهطوریکه متوسط سرعت باد در پاییز سال گذشته، یعنی فصل اوجگیری آلودگیهوا ۱۰درصد نسبت به سال۱۴۰۱ افزایش پیدا کرده است. در کنار این «پدیده طبیعی» ، دمای هوای پایتخت نیز در پاییز سال گذشته ۳درصد بیشتر از فصل مشابه سال قبل از آن بوده است. این «برودت کمتر» باعث شد شدت پدیده «وارونگیهوا» که باعث ماندگاری ذرات آلاینده هوا در لایه پایین جو و تشدید آلودگی میشود، عملا کمتر از ۱۴۰۱ باشد. به این ترتیب سیاستهای شهری یا تصمیمات دولتی، تقریبا نقش امیدوارکننده در «کاستن از بحران تنفس هوای سمی» ندارد. میزان ذرات سمی معلق در هوای تهران حدود ۲.۵برابر «استاندارد تعریفشده در ایران» و ۵ برابر «حد مجاز جهانی» است. از ابتدای سال جاری تاکنون، تهران فقط ۵روز هوای پاک داشته است که سهم «پاییز تا الان» از این هوای سبز، «صفر» بوده است. روز گذشته نیز اعلام شد، «مازوتسوزی بهینه» در راه است.