فرصت‌ها و چالش‌های ترامپ در آسیای مرکزی
 نشنال اینترست با انتشار یادداشتی مدعی شد: آسیای مرکزی منطقه‌ای استراتژیک با منابع غنی و پتانسیل اقتصادی قابل توجه محسوب می‌شود. این منطقه می‌تواند به مرکزی برای تعامل مثبت و سودآور ایالات متحده تبدیل شود. تأمین امنیت مواد معدنی حیاتی، دسترسی به اورانیوم برای حمایت از بخش هسته‌ای و گشودن بازارهای جدید برای شرکت‌های آمریکایی از جمله اولویت‌های آمریکا در این حوزه است. تقویت همکاری و همگرایی منطقه‌ای میان قزاقستان، ازبکستان، تاجیکستان، ترکمنستان و قرقیزستان (C۵) می‌تواند علاوه بر رونق محلی، منافع واشنگتن را نیز تأمین کند. آسیای مرکزی یکپارچه کمتر تحت تأثیر سیاست «تفرقه بینداز و حکومت کن» روسیه و چین قرار گرفته و احتمال بیشتری برای همگرایی با غرب خواهد داشت.

ترامپ و فصل تازه همگرایی در قلب آسیا

ادغام کشورهای آسیای مرکزی در قالب‌های مختلفی تجربه شده است؛ از جمله اتحادیه آسیای مرکزی (CAU) که در سال ۱۹۹۳ به پیشنهاد نورسلطان نظربایف، رئیس‌جمهور وقت قزاقستان، تشکیل شد و بعدها به اتحادیه اقتصادی آسیای مرکزی تبدیل شد. این اتحادیه بین سال‌های ۱۹۹۴ تا ۲۰۰۴، بدون حضور ترکمنستان، فعالیت داشت. ایالات متحده نیز از سال ۲۰۱۵ با راه‌اندازی اجلاس سالانه C۵+۱، تلاش کرده است همکاری رسمی خود را با کشورهای این منطقه تقویت کند.

 

با بازگشت دولت ترامپ به قدرت، حمایت از ادغام آسیای مرکزی باید در اولویت سیاست‌های واشنگتن قرار گیرد. نظربایف از اوایل دهه ۹۰ میلادی، بر ضرورت سیاست خارجی چندجانبه برای قزاقستان و منطقه تأکید کرده و جانشین وی، قاسم توقایف، این مسیر را ادامه داده است. همکاری گسترده‌تر بین آمریکا و کشورهای منطقه، می‌تواند آن‌ها را در تدوین و اجرای سیاست‌های مشترک توانمندتر سازد.

مشروح این گزارش را در اقتصادنیوز با تیتر «نسخه ترامپ برای قلب آسیا؛ بازگشت آمریکا به حیاط خلوت روسیه» بخوانید.

بخش سایت‌خوان، صرفا بازتاب‌دهنده اخبار رسانه‌های رسمی کشور است.