ذخایر سدها ته کشید

دنیای‌اقتصاد-بندرعباس-محمدخداکریمی: این بحران که ناشی از کاهش شدید بارندگی‌ها و مدیریت ناکارآمد منابع آبی است، ابعاد گسترده‌ای پیدا کرده و زندگی مردم، کشاورزی و اقتصاد منطقه را تحت تأثیر قرار داده است.مدیرعامل شرکت آب منطقه‌ای هرمزگان از کاهش ۷۷ درصدی بارندگی‌ها در این استان خبر می‌دهد که به طور مستقیم بر ذخایر آبی سدها تأثیر گذاشته و وضعیت را به مرز بحران رسانده است.

براساس اعلام جمشیدعیدانی مدیرعامل شرکت آب منطقه‌ای هرمزگان، بارندگی‌ها در این استان نسبت به سال گذشته ۷۷ درصد کاهش یافته است. این کاهش بارندگی تأثیر مستقیمی بر میزان ورودی آب به سدهای منطقه داشته است.سدهای شمیل، نیان و استقلال میناب که از مهم‌ترین منابع تأمین آب شرب و کشاورزی در هرمزگان محسوب می‌شوند، با کاهش شدید ذخایر آبی مواجه شده‌اند.سد سرنی تنها ۹ میلیون متر مکعب آب دارد،درحالی که سد استقلال ۱۸ میلیون متر مکعب و سد شمیل ۳ میلیون متر مکعب آب ذخیره کرده‌اند. این اعدادنشان‌دهنده وضعیت بحرانی ذخایر آبی در این استان است.

وضعیت بارندگی و تنش آبی
محمدرضا ایدون، مدیر دفتر مطالعات پایه منابع آب، نیز با اشاره به کاهش شدید بارندگی در هرمزگان نسبت به میانگین بلندمدت، از وضعیت تنش آبی در این استان خبر داده است. متوسط بارندگی در ایستگاه‌های شاخص استان از ابتدای سال آبی جاری تاکنون تنها ۲۹.۹ میلیمتر بوده است که در مقایسه با دوره درازمدت (۵۷ ساله) و سال آبی گذشته به ترتیب حدود ۷۶.۵ و ۳۹ درصد کاهش نشان می‌دهد. این کاهش بارندگی باعث شده است که تنها ۶ ایستگاه از ۲۵ ایستگاه شاخص استان، بارشی بین ۷۰ تا ۹۹ میلیمتر را ثبت کنند، در حالی که مابقی ایستگاه‌ها کمتر از ۴۰ میلیمتر بارش داشته‌اند.

چالش‌های پیش رو
با توجه به کاهش شدید ذخایر آبی سدها و کاهش بارندگی‌ها، ضرورت مدیریت مصرف آب و اتخاذ تدابیر پیشگیرانه بیش از پیش احساس می‌شود. کاهش منابع آبی نه تنها بر تأمین آب شرب تأثیر می‌گذارد، بلکه کشاورزی منطقه را نیز با مشکلات جدی مواجه می‌کند. در چنین شرایطی، نیاز به برنامه‌ریزی دقیق و اجرای سیاست‌های کارآمد برای مقابله با بحران کم‌آبی ضروری است.

بحران کم‌آبی درهرمزگان به یک چالش جدی تبدیل شده است که نیازمند توجه فوری و اقدامات عملی است. کاهش شدید بارندگی‌ها و ذخایر آبی سدها، وضعیت را به مرز بحران رسانده و ضرورت مدیریت مصرف آب و اتخاذ تدابیر پیشگیرانه را دوچندان کرده است. در صورت عدم توجه به این موضوع، مشکلات جدی در تأمین آب شرب و کشاورزی در منطقه ایجاد خواهد شد که می‌تواند پیامدهای اجتماعی و اقتصادی گسترده‌ای به همراه داشته باشد.