یک روز برق، یک روز کمبود نهادهها و یک روز سوخت؛ این درد دل کشاورزان استانهای مختلف است که از راه کشاورزی و زراعت ارتزاق میکنند، اما در میان این همه گرفتاری و مشکلات مشخص نیست که تا چه زمان میتوانند بر ادامه مسیر اصرار بورزند. بیراه نیست اگر بگوییم بیشترین مشکلات صنفی در استانهای متکی به کشت و برداشت مربوط به کشاورزان است؛ قشری که در تمام طول سال زحمت میکشد، اما در نهایت سود دلالان و فروشندگان محصولات آنها، به مراتب بیشتر از تولیدکنندگان میشود و این قشر دردمند عقیده دارد که اگر وضعیت این چنین پیش برود، رمقی برای ادامه مسیر نخواهد ماند. عجیب اینجاست که کشاورزان چیزی هم از دولت نمیخواهند. در گفتوگو با این قشر میتوان دریافت که این افراد تنها اعتقاد دارند که کافی است به حال خود رها شوند و چوب لای چرخ کار و زندگیشان گذاشته نشود وگرنه مدتهاست که اصلا دیگر مطالبهای ندارند!