خروج طلا و نقره از کشور یکی از مشکلات اساسی دولتهای ایران در ادوار مختلف بود و هر دولتی در محدوده توانایی خود میکوشید از طریق کنترل و سیاستگذاری از خروج آنها جلوگیری کند. دولت ایران در اواخر دوره قاجار برای جلوگیری از حملونقل طلا و نقره به خارج تصمیماتی را اتخاذ و مواد ذیل را در ۱۱ مهرماه ۱۳۰۰ به ماموران مرزی ابلاغ کرد: