تجارت فرش بهطور مشخص از دوره صفوی در ایران رونق داشته و این کالای نفیس، مانند ابریشم، بخشی از صادرات کشور را تشکیل میداده است. در این دوره فرشهای تولیدی در کارگاههای سلطنتی مستقر در شهرهایی همچون اصفهان، کاشان و کرمان، علاوه بر رفع نیازهای شاهان و امرای صفوی و هدیه به پادشاهان دیگر کشورها بهعنوان کالای تجاری به کشورهای اروپایی و ممالک همجوار نظیر عثمانی و هندوستان نیز صادر میشده است در فاصله سقوط سلسله صفوی تا شکلگیری و تثبیت سلسله قاجار، تولید و تجارت فرش به پایینترین سطح تنزل یافت و…