برای شعرهای سپیدی مثل دندان بر جگر
مهدی محمدی- اگر اجازه بدهد او را همکار خطاب میکنم، نفیسه قانیان را میگویم، از آن دسته آدمهایی هست که زیاد حرف نمیزند، کارش را جدی میگیرد و تا توانسته ازآنچه ابتذال قلم مینامم دوری گزیده، مصداق همان کم و گوی و گزیده گوی چون دُر! اولین مطلبش را با عنوان «کتابفروشی مشعل در آستانه خاموشی » در همشهری خواندم، همانی که در بخش گزارشِ یازدهمین جشنواره کتاب و رسانه برتر به سال ۱۳۹۱ سوم شد، بعدتر وقتی دوره فترت آن ۴ سال تمام شد و برگشتم صحنه روزنامهنگاری، با ایشان از نزدیک آشنا شدم، اصول…